بهروز ساقي جانباز ۷۰ درصد نخاعي به مناسبت اعياد شعبانيه و بزرگداشت مقام جانبازان اين سروده را به همه كساني كه هنوز با درد و رنج شيرين جانبازي مي سازند و خم به ابرو نمي آورند، سروده است:



كاش من هم شيميايي مي شدم
در هواي تو هوايي مي شدم



كاش «موجي» مي شدم بي ادعا
غرق اوهام خدايي مي شدم



ديدگانم را به «تركش» مي زدم
لايق اين روشنايي مي شدم



مي فتادم روي مين بي دست و پا
عاشق بي دست و پايي مي شدم



مي نهادم سر به پايت تا ابد
مرده بودم موميايي مي شدم



بين مرگ و زندگي پل مي زدم
باعث اين آشنايي مي شدم



چون شهيدان در پگاهي دلنشين
من فدايي من فدايي مي شدم



دل به درياي محبت مي زدم
قطره قطره كربلايي مي شدم



ياد آن روزي كه در وادي عشق
محو مردان خدايي مي شدم