پلاکِ شهادت

یک بار آقا فرمود:" می رویم قم. می خواهم با کارم یک موعظه ای بکنم!".
رفتیم قم، منزل آیت الله گلپایگانی.
جمعیت زیادی از جوانهای حزب اللهی و طلاب بودند. به محض اینکه آقای گلپایگانی آمد، آقای مدنی بلند شد، جلو رفت و دست ایشان را بوسید.
آقای گلپایگانی هول شدند و گفتند:"آقای مدنی، این چه کاری بود شما کردید؟"
آقای مدنی گفت:" وظیفه من است دست شما را ببوسم. کاری نکردم".
همه حیران مانده بودند...وقتی بیرون از مجلس، از آقا پرسیدند شما چرا دست آقای گلپایگانی را بوسیدید؟
ایشان رو به جمعیت کرده و فرمودند:" او مرجع تقلید است. شما خودتان را پیش آقای گلپایگانی مرجع حساب می کنید؟! مرا پیش ایشان مرجع حساب می کنید؟! خیلی بی لطفی است. شما خودتان را گم کرده اید... بعد از این به بزرگان احترام بگذارید. شما دو سال است که طلبه اید و خودتان را مرجع حساب می کنید...
شیوه بی جایی است که پیش گرفته اید"

شاهد یاران، شماره57،ص46؛ به نقل از حمید منبع جود(همراه و یار شهید)

شهید آیت الله سید اسدالله مدنی

تاریخ و محل تولد:1293ه ش/ دهخوارقان(آذرشهر) تبریز
تاریخ شهادت:1360ه ش

در کلام امام
" شهید مدنی با شهادت مظلومانه خود، ضد انقلاب و منافقین ضد اسلام را به کلی منزوی کرد. این چهره نورانی اسلامی، عمری را در تهذیب نفس و خدمت به اسلام و تربیت مسلمانان و مجاهدت در راه حق علیه باطل گذراند و از چهره های کم نظیری بود که به حد وافر از علم، عمل، تقوی، تعهد، زهد و خودسازی برخوردار بود".

صحیفه امام، ج15،ص226