پلاکِ شهادت

... به راستي که محل تولد حقيقي ما اينجاست... عمر ما از اينجا شروع شده و از اينجا حساب مي شود به برکت بسيجيان عاشقي که در اينجا قدم گذاشته اند....
وقتي بسيجي وارد اين مقر مي شود مي تواند به خود فکر کند که چه گناهاني کرده و قلب خود را آلوده کرده است....
حبابها جلوي قلبش را گرفته ولي با تمام اين غفلتها شايد خداوند نظري کند.
با آمدن به اينجا شفا بگيرد...
و دوباره با شهدا پيمان ببندد و محبت اهل بيت را در خود جاي دهد که شايد ارزشهاي بسيجي را زنده کند... بسيجياني هستند که الان هم خود را حفظ کرده اند و در راه شهدا و امام هستند و خوشحال.
آنها که به اين مقر مي آيند سرافراز هستند، فقط غصه دوري از شهدا را مي خورند مثل ما غصه گناه را نمي خورند. به اميد شهادت رسيدن عاشقان شهادت".
11/5/1370
گردان تخريب

ـــــــــــــــــــــــــــــــ

خاطراتی از شهید تفحص شهید سید علی موسوی