پلاکِ شهادت

سی دی ها را همراه کتاب و چفیه و... می داد دست طلبه هایی که می خواستند به کشورشان سفر کنند. این طوری می خواست چهره انقلاب را به نقاط مختلف دنیا بشناساند.

اردوهای مناطق جنگی را در آن جا هم سروسامانی داده بود.
در ازای حقوقی که می گرفت، آنقدر خودش را مسئول می دانست که به کار در ساعت های اداری بسنده نمی کرد.
گاهی مستخدم ها و نگهبان ها کلید را تحویلش می دادند و می رفتند.
معاونت مرکز جهانی، موقعیت شغلی خوبی به حساب می آمد.

با این حال مدتی بعد استعفا داد. روز آخر رفت پول تلفن ها و.... را حساب کرد تا دینی در گردنش نباشد.

________________

خاطره ای از علمدار روایتگری شهید عبدالله ضابط