موقع اردو،نان هایی که ته سفره باقی می ماند و می خواستند دور بریزند را جمع می کرد.

بین راه وقتی کسی در اتوبوس گرسنه اش می شد، تکه های نان را درمی آورد و به آنها می داد.
نیازی به توضیح و سخنرانی نبود.

الگوی مصرف! را خودشان با تمام وجود لمس می کردند.

__________

خاطره ای از علمدار روایتگری شهید عبدالله ضابط