اگر تمام هستی عالم را به من بدهند و بگویند این را می خواهی یا این که نصف روز در کنار امام باشی،می گویم به من وقت بدهید من در محضر امام باشم و به چهره امام نگاه کنم.
حال چهره جان می شود غبار تنم
خوشا دمی که از این چهره پرده برفکنم
چنین قفس نه سزای چون من خوش الحانیست
روم به گلشن رضوان که مرغ آن چمنم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خاطره ای از شهید حسن آقاسی زاده شعرباف/ شهاب،ص48