در مقایسه با افرادی که طبعا ساکت و آرام سر در لاک خود بودند، بعضی که زبان و بیان و قدرت نطقی داشتند بسیار به چشم می آمدند چون بخشی از امور جاری وظایفشان طرح و توجیه مسائل بود.
آن هم به زبان خوشی که می گویند مار را از سوراخ بیرون می کشد.

-شما اگر این زبان را نداشتی چه کار می کردی؟
-هیچی، آن وقت مجبور بودم از زورم استفاده کنم!