پلاکِ شهادت

نام:مرتضی

نام خانوادگی:زارعی

نام پدر:عبداله

تاریخ تولد:۱۳۶۶/۶/۱۸

محل تولد:زاهدان

تاریخ شهادت:۱۳۸۵/۹/۲۳

محل شهادت: زاهدان

تحصیلات:کاردانی کامپیوتر

دانشگاه: دانشکده فنی باهنر زاهدان

ایشان دوران ایتدایی را در دبستان شهید صدوقی سپری کرد وبعد از آن دوره راهنمایی را در مدرسه شهید مدنی ادامه داد.ایشان از آنجایی که علاقه زیادی به دروس فنی از جمله کامپیوتر داشتند به دبیرستان فنی ابوذر غفاری رفتند و مشغول به تحصیل شدند.ایشان در سال 1383در آزمون سراسری کنکور شرکت کردند و درهمان سال در دانشکده شهید باهنر زاهدان پذیرفته شدند .علاقه زیادی به رانندگی داشت وهمین امر باعث شد تا ایشان برای تامین مخارج دانشگاه و کمک به خانواده به مسافرکشی بپردازد.گویی انگار تقدیر برای مرتضی اینگونه رقم خورده بود که در سن نوزده سالگی در یک غروب غم انگیز پاییزی به دست منافقان جنایتکار به شهادت برسد. طبق اعترافات قاتلین شهید:در غروب روز بیست وسوم آذر ماه سال1385 در حالی که به عنوان مسافر سوار اتومبیل شده،نامبرده را تا درب منزل موردنظر می برند و بعد از مرتضی تقاضا می کنند تا آنها را در جابه جا کردن وسایلی که در اتوبیل هست کمک کند.گویی مرتضی آرام آرام به آغوش سرخ شهادت نزدیک می شود.بعد از آن مرتضی را با اسلحه محاصره و دست و پایش را می بندند و او را مظلومانه شهید می کنند.به گفته خودشان درست در لحضه اذان مغرب دست به این جنایت زده اند.جنازه مطهر مرتضی را در صندوق اتومبیل که حاوی چندین کیلو بمب بوده است قرار میدهند و اتومبیل را روبه روی استانداری پارک میکنند.بعد از از چند لحظه بمب منفجر می شود.این عمل را درست در شب انتخابات شورای اسلامی انجام داده اند.وهدفشان ایجاد ترس ووحشت بین مردم بوده است .این کوردلان می خواستند تا اثری از پیکر پاک مرتضی باقی نگذارند اما به لطف خداوند صندوق در ابتدای انفجار از اتومبیل جدا می شود و پیکر پاک مرتضی سالم باقی می ماند تا مادر داغ دارش برای اخرین بار برچهره پاکش بوسه زند.

خاطره:مادر شهید چنین می گویید:یادم می آید هرگاه از کنار مزار شهدا عبور میکردیم مرتضی نگاه حسرت بار به آنجا می دوخت و می گفت:مادر،ای کاش من زمان جنگ وجبهه بودم تا شهید می شدم.